December 2006: Iqaluit airport (YFB/CYFB), Canada - 63°45'23N 68°33'21W
Er passeren in dit maandelijkse cursiefje alleen vliegvelden de revue die ik ooit op een of andere manier heb aangedaan. Maar ik heb maar weet van één waar ik ooit in volle winter arriveerde en dat is Dulles, Washington DC.
In januari van 1994 keerde ik er terug in een Dash 8 uit Norfolk Virginia, waar ik met de wagen naar Kitty Hawk, N.C. was gereden voor een heilige pelgrim naar de plek waar de Brothers Wright in 1903, de eerste historische stappen in de luchtvaart hebben gezet. De landing in Dulles gebeurde in een forse sneeuwstorm en ook binnenin de kist was het bij zij die wisten wat vliegen was, een ijskoude bedoening.
Ik herinner me verder ooit een landing in een Socata TB9 op de ondergesneeuwde harde baan van Ursel/EBUL waarbij ik pardoes, als meegenomen door een windsweap, plotseling niet meer in het midden zat van de startbaan maar wel aan de zijkant ervan. Was de machine bij de boterzachte landing geheel naar de ene kant uitgegleden, de neus daarbij gedurig in de goede landingsrichting.
Elk jaar kijk ik weer uit naar sneeuw. Niets is mooier dan gaan vliegen boven een ondergesneeuwde wereld, maar dat was vroeger. Nu moet meteen alles onder worden gegooid met smeltzout zodat de wegen als zwarte slierten wier, het blanke sneeuwtapijt verzuren. Ooit bleven ook de wegen ondergesneeuwd en moeizaam geruimd. Je kon je toen nog als pure VFR-vlieger rap verliezen in dit egale landschap.
In het begin van deze nieuwe eeuw vroor het even een winters weekend zo hard dat de gelanden van de Westhoek één blinkend vel ijs werd. Toen zijn mijn eega en ik door de goede diensten van Helipromotions, Diksmuide voor een half uurtje overheen deze indringende schoonheid gevlogen. Hemels. Maar Koning Winter lijkt hier niet meer de baas te komen spelen. Straks wanen we ons ook 's winters in Blankenberge aan de Costa del Sol. En toch waren er tijden dat het winter bleef tot vroeg in het voorjaar, ja ik ben een man die deze winters nog meemaakte, ik herinner me nog goed deze van de beginjaren tachtig van de vorige eeuw.
En zo las ik in het februari van 2006 dat Airbus alweer voor koud-weer-testen naar Iqaluit Airport in Canada was vertrokken. Bij -25°C onderzocht het Airbusteam, dik twintig man sterk, hoe de nieuwste A380 zich bij deze temperaturen zal gedragen motoren- en kabinegewijs. Iqaluit heeft goede sneeuw en een lange startbaan en is circumpolair gelegen. De lokale economie kan aan zo'n koudetest-project tot 1 miljoen USD verdienen. Je zou voor minder sneeuw wensen bovenop een prettig, goed toegerustte luchthaven.
© Guido Bouckaert / Aeroscript -
