Juni 2006: Brussels Nationaal (EBBR) België - 50°54.1'N 04°26.9'E
Brussel Nationaal ligt me nauw aan het hart. Wars van wat ze de nationale trots aandoen inzake verwoesting van het verleden (Haren) en wars van het politieke gedoe rond leefbaarheid versus tewerkstelling, is EBBR (voor de piloten) of BRU (voor de luchtvaartmaatschappijen) een magische plek waar ik gaarne kom.
| Een prima plek om het gebeuren op de luchthaven te overzien, is vanuit de nieuwe toren. Ik was er al twee maal en ik was telkens erg onder de indruk van de beroepsernst van de verkeersloodsen aldaar. Het is prachtig om vanuit de toren, meter hoog, een vliegmachien binnen te zien zeilen naar bijvoorbeeld RWY :”two minutes out, one minute out, touch down”, alles tegelijk en perfect gesynchroniseerd te volgen met het blote oog (bij goed weer) en op het computerscherm (aldoor). De huidige verkeerstoren van Brussel Nationaal is een van de modernste van Europa. Lees mijn verslag in Piloot & Vliegtuig FEB2002 en MEI2005. Overigens kan iedereen een (groeps)bezoek aan de toren aanvragen, zich wenden guy_visele@belgocontrol.be
|
© Belgocontrol
|
Bij de eerste spadesteek voor de bouw van de gigantisch complexe en ingenieuze verkeerstoren, was een helicopter van het type EC-120 aanwezig om ons overheen de luchthaven te vliegen. Ik zat vooraan naast piloot Danny Croon en enige tijd lang vlogen we traag tussen startbaan 25L en startbaan 25R. Aldus genoten wij van op geringe hoogte van een blik op de luchthaven om van te snoepen. Ik ben Belgocontrol nog altijd dankbaar voor het aanbieden van deze wonderlijke helivlucht.
© Dirk Geerts / Aeroscript
Of ik zelf wel ’s in een sportvliegtuigje op Zaventem kwam ? Jazeker. Ooit taxiede ik in een Mooney M20 vanaf de General Aviation tot aan de active runway en ik herinner me nog dat ik best netjes zo onderdoor een B-747 zou kunnen hebben gerold. Wat niet mocht, natuurlijk! En dat ik zo’n mastodont van ver zag aankomen om te landen maar ik toch nog gauw “cleared for immediate take off” verkreeg. Een dik uur later kwamen we terug op de Brusselse luchthaven landen na precies dezelfde procedures te hebben gevlogen als eenieder.
© Belgocontrol
Ook vloog ik ooit mee van Ursel (EBUL) naar de nationale luchthaven in een Swearingen Metro II van Sabena, met plaats voor 20 passagiers. De captain mocht er een VFR-circuit vliegen gevolgd door een full stop landing. Reuzeleuk.
En de keren dat ik van Brussel wegvloog als passagier, zijn niet meer te tellen zoals allicht voor velen van ons. Helaas is het nu al te vaak “against company policy” om in een cockpit als niet-crew de landing of het opstijgen mee te maken. Tenzij je met een vliegvergunning kunt zwaaien natuurlijk, of een perskaart. Want vliegvelden aandoen vanuit de cockpit, dat is nu precies waar deze column over gaat.
© Guido Bouckaert / Aeroscript -
