November 2006: München / Jozef Strauss, Duitsland - 48°21'17N 11°47'15E
Op mijn reis rond de wereld was München de laatste grote luchthaven die ik aandeed vooraleer full stop in Brussel te arriveren. Ik vloog van Delhi, India naar München, Duitsland in een A330, om dan verder door te reizen naar Brussel in een leuke CRJ900 van Lufthansa Cityliner. Het geluk koos onderweg weer 's mijn zijde, waarvoor dank. De hemel bleek geheel de tijd wolkenloos, van Islamabad in Pakistan tot Boedapest in Hongarije. Mijn nek stond dus na enige tijd stijf van steevast buiten kijken, want ik had gelukkig een zetel aan het venster. En wat is de aarde mooi, zo van heel hoog gezien!
Doorgaans is Frankfurt de doorgangspoort naar de wereld maar ook München is een belangrijke draaischijf geworden voor vluchten van en naar de rest van de aardbol. In Europa is München de achtste belangrijkste luchthaven. Op wereldvlak is de Beierse luchthaven met twintig miljoen reizigers per jaar via Terminal 1 en 20 tot 25 miljoen per jaar via Terminal 2, de 33ste belangrijkste luchthaven. München Airport beslaat 1 560 hektare, waarvan 120 000 m2 ter beschikking staat van de GENAV. Ik landde nog nooit eerder op de Jozef Strauss-luchthaven en voor deze eerste keer zal mij bijblijven hoe ook rechts van onze A330 een B737 in eindaanvlucht vloog. Deze haalden we langzaam maar zeker in tot we gelijktijdig de luchthavengrens bereikten
München beschikt over twee paralelle banen, ze zijn vier kilometer lang en 60 meter breed!. Tussen beide banen ligt 2,3 kilometer separatie, de ene ligt 1500 meter dieper dan de andere. Je moet dus wel een hele oen zijn wil je in het vaarwater raken van de andere aanvliegende kist. En toch! Ik hoor mijn instructeur nog zeggen als we in training in eindaanvlucht naar de drempel van de landingsbaan vlogen: Blijf op de denkbeeldige centerline! Ooit kom je op vliegvelden met meerdere banen, dus moet je het nu al geheel correct leren vliegen! En elke examinator zal het niet leuk vinden als je van je aanvlieglijn afwijkt... Ik denk even aan de luchthaven van Bankstown in Sydney dat over maar eventjes drie paralelle banen (!) beschikt en die ik in een Pitts 2A aanvloog onder het wakende oog van de eigenaar, en bij God, in 'n Pitts is het zicht naar voor onbestaande!
Het algemene gevoel bij Münich Flughafen is er een pure,nieuwe zakelijkheid. O, well, nu de vliegtuigen bijna geheel robotsgewijze worden gevlogen, is de ziel toch al al lang uit de verkeersluchtvaart verdwenen.
Goed dat je ze hier en daar nog aantreft, de vliegveldjes waar de ziel van de pure vliegerij nog echt bewaard wordt en gekoesterd. Maar om dat aan te tonen, schrijf ik graag een volgende cursiefje. Beloofd. Tenzij intussen iets anders mij vliegsgewijs te beurt valt, wie weet...
© Guido Bouckaert / Aeroscript -
