Oktober 2006: Dok Krai, Thailand - 12°55'17N 101°11'02E
Vraag me niet om op de kaart van Thailand meteen de grasstrip van Dok Krai aan te wijzen. Dat kan ik niet. En toch ben ik er geland maar dat was dank zij de goede zorgen van de befaamde Amerikaanse bush-vlieger, Tom Claytor. In een kist van Poolse origine, een Wilga PZL-104, zijn we hier neergestreken voor een tweede ontbijt, zo ergens tegen elf uur.
Vanuit de lucht is het veldje nauwelijks op te merken en niet eens 450 meter lang. Maar de Wilga is een STOL-vliegtuig en goed aangevlogen sta je in de kortste keren stil. Het is zaak van de gepaste snelheid aan te houden en dan pardoes de kist tegen de grond te zetten en achterover gedrukt te houden.
De korte grasbaan van Dok Krai vanuit de lucht.
Verder is de Wilga best een lui ding. Klimmen doet het niet en gecentreerd vliegen kan slechts door gedurig op de linkerpedaal te d! uwen want de kist laat zich niet trimmen, iets beter toch op het hoogteroer. Hard labeur dus voor de vlieger. En verder is de Pool zo gulzig als wat. Het aantal liters benzine dat per uur door de motor gaat, is gigantisch en dan nog gezwegen van het olieverbruik.
Guido samen met bushflyer Tom Clayton in de Wilga
De Wilga is een vliegtuig van duidelijke ex-sovjet signatuur terwijl het vliegveldje verbonden aan de Dok Krai Lakes Resort een plek is waar je als toerist niet aan hard werken moet denken. Dat moet wel eens we weer in de lucht zijn en de Wilga stevig moet worden gemend.
© Guido Bouckaert / Aeroscript -
